تصویر ثابت

بیوگرافی نادیا رقاص
بیوگرافی نادیا رقاص
تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آن‌را از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این برچسب را بردارید. محتویات این مقاله ممکن است یا باشد یا را نقض کرده باشد. لحن یا سبک این مقاله بازتاب‌دهندهٔ لحن دانشنامه‌ای استفاده‌شده در ویکی‌پدیا نیست.راهنمای نوشتن مقاله‌های بهتر و لحن بی‌طرف را ببینید. ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه، محتوای آن را بهبود بخشید. ارژانتویپاریس,فرانسویبرهنه بزرگکوبیسم، فوویسم (به فرانسوی: ) ‏ (۱۹۶۳–۱۸۸۲) نقاش، مجسمه‌ساز و چاپگر فرانسوی، از پیشگامان هنر مدرن و یکی از بنیان گذاران جنبش کوبیسم به‌شمار می‌آید. آثار فووها در سالن پاییز (۱۹۰۵) او را سخت تحت تأثیر قرار داد. اثرپذیری از فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است، به روشنی می‌توان بازشناخت. (بندرگاه آنتورپ- ۱۹۰۶) براک این منظره‌ها را نخستین آثار مورد علاقهٔ خود به‌شمار می‌آورد. او در ایجاد بافت‌های مرمرین و چوبین روی بوم، بر پیکاسو مقدم بود. ویرایش ویرایش ارژانتوی، شهری نه چندان دور از پاریس به دنیا آمد. امروزه آرژاتویی از طریق امدادهای شهری تغذیه می‌شود اما در زمان کودکی براک به عنوان شهر کوچکی که امپرسیونیست‌ها در آن نقاشی می‌کردند، به یاد آورده می‌شود. کلود مونه که در دههٔ ۱۸۷۰ در آن جا زندگی می‌کرد، تصاویری از ارژانتوی آن زمان که در بدو تبدیل شدن به روستایی صنعتی بود اما همچنان با رودخانه‌ای که با قایق‌ها خال خال شده بود و سواحل سرزنده اش به یاد آورده می‌شد، نقاشی کرده‌است. گوستاو کالیبو معمار نیروی دریای پاریسی که از امپرسیونیست‌ها حمایت می‌کرد، آثار آنان را جمع‌آوری و گاهی همراه آنان نقاشی می‌کرد، زمانی که خانواده براک در آنجا زندگی می‌کردند خانه‌ای ساخت و براک آن را به عنوان نقطه عطفی به یاد می‌آورد. وقتی براک هشت ساله بود، خانواده اش به لو آور نقل مکان کردند. این شهر بندری هم امپرسیونیست‌ها را با محتوای اصلی تغذیه می‌کرد. محافظه کار هنرمندان فراهم می‌شد. پسرش او را در سفرهای نقاشی یکشنبه همراهی می‌کرد و هنگام نقاشی کردن او را تماشا می‌کرد. تحصیل رسمی براک ناچیز بود، او در سال‌های پایانی زندگی اش اظهار می‌کند که در حدود سن دوازده سالگی با کپی کردن تصاویر روزنامه محبوب «جیل بلاس»، که پدرش هم در آن اشتراک داشت به خودش نقاشی یاد داده است. براک جوان به خصوص طراحی‌های پر حرکت تئوفیل استاینلن و هنری تولوز لوترک را دوست می‌داشت و پوسترهای آرت نووی آن زمان مجذوبش می‌کردند و شبانه طراحی‌های دلخواه لوترک را از دیوار می‌کنده است. خانوادهٔ براک علاقهٔ او به هنر را تشویق کردند و به او دوچرخه‌ای هدیه دادند و اجازه دادند که با پول توجیبی اش جعبه رنگی بخرد. هنرهای زیبا شرکت کرد، که تفاوت اندک آن را با کلاس‌های عادی طراحی مدرسه که او را بی حوصله می‌کرد را یادآور می‌شود. تاریخ دوستی براک با رائول دافی که ظاهراً تنها پسر دیگری در لواور بود که برای نقاشی کردن تلاش می‌کرد به آن زمان بر می‌گردد. برادر بزرگتر دافی به براک فلوت یاد می‌داد. ویرایش فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است به روشنی می‌توان بازشناخت. براک این منظره‌ها را نخستین آثار علاقهٔ خود به‌شمار می‌آورد. انرژی و شدت تصاویر فووها براک را هیجان زده کرده بود، با این وجود با موفقیت آشکار به خلق آثار به شیوه تونال و سرد نقاشی‌های نورماندی ادامه داد وقتی در بهار ۱۹۰۶ هفت تابلو از مناظر، طبیعت بیجان‌ها و یک برهنه را با این شیوه به سالن مستقل‌ها ارائه داد، همه پذیرفته و آویزان شدند. این اولین نمایشگاه براک بود و قابل درک می‌بود اگر نقاش جوان، هیجان داوران را به عنوان تشویقی برای ادامه دادن سبکی که شروع کرده بود، قبول کند. اما برعکس، او این برنامه را به عنوان جمع‌بندی یک دوره به‌شمار آورد، نه شروع آن. ویرایش رنگ روغن و آبرنگ‌های سزان را تداعی می‌کنند که در آن‌ها گویی سطوح مختلف اشیا به وسیله ضرب قلم‌های درشت و مجاور هم نمایانده شده‌اند. سزان به براک چگونگی زنده کردن هیجان و اندازه روی بوم را بدون نیاز به تصویر کردن جزء به جزء توده‌ها نشان داد؛ ولی سزان می‌خواست نقش مایه‌هایش را شفاف و بی ابهام بازنمایی کند و به وجود مادی آن‌ها، و فضاهای بین آن‌ها، ارزش درخورشان را بدهد. او به استثنای مواردی نادرف ساعت‌ها نقش مایه اش را اتود می‌کرد تا بتواند آن را روی بومش جفت و جور کند. پیکاسو و براک برای موضوعات تابلو هایشان چنین وسواسی نداشتند. گویی آن‌ها بیش از شور و احساس، از روی تفنن، سوژه هایشان را می‌پرداختند و توجهشان بر گویش تصویری شان متمرکز بود. اما هر چه به اواخر ۱۹۰۹ نزدیک می‌شویم، براک به دنبال پیکاسو به اهمیت فضای بین توده‌ها بیشتر از خود توده‌ها علاقه نشان می‌دهد. در آنچه او «این راهی که کسی پیش می‌گیرد تا به سمت شیء برود» می‌نامد. ویرایش لوئی ووسل، در مقاله‌ای در ژیل بلا برای اولین بار به روش کار او در تبدیل «همه چیز، منظره، فیگور، و خانه‌ها، به خطوط هندسی و مکعب» اشاره کرد. چند ماه بعد همین منتقد، ضمن نوشته‌ای دربارهٔ نقاشی‌هایی که براک در ماه مارس ۱۹۰۹ در «سالن مستقلین» به نمایش گذاشت، از «شگفتی‌های کوبیک» او سخن به میان آورد؛ و به این ترتیب شیوهٔ جدید نقاشی در نزد مردم به کوبیسم شهرت یافت. رائول دوفی، که مدتی از تابستان را در کنار براک کار کرد، می‌تواند مفید باشد. زیرا دوفی، شاید به خاطر آن که بیشتر تحت تأثیر ماتیس بود تا سزان، نسبت به واقعیت گرایی تمایلی نداشته، و برخلاف براک و واقعیتی فضایی یا ملموس رغبت نشان نداده است. این ترکیب بندی دوفی مرکب از فرم‌های طبیعی خلاصه شده‌است که با حالت تزیینی در فضایی کم عمق جا گرفته‌اند: لذا تأثیر حاصله را می‌توان با یک پرده دیوارکوب مقایسه کرد. حال آن که براک و پیکاسو در نقاشی‌های خود علاقهٔ مشترکی به نمایش دروس واقعیت نشان می‌دادند و این به‌طور گسترده‌ای آثار آن‌ها را از آثار دوستانشان متمایز می‌کرد[۷ و ۸] نکته قابل توجه این که دوفی لاس زدن با کوبیسم را در همین‌جا متوقف کرد. ویرایش گیوم آپولینر بود که ژرژ براک را به کارگاه پیکاسو برد. آپولینر با سمت‌ها و مشاغل مختلفش به عنوان روزنامه‌نگار، منتقد هنری، سخنگو و مدیر نمایشگاه، دارای نفوذ و تأثیر بسیاری بود و نیز با هنرمندان بی‌شماری در پاریس و خارج از پاریس روابط دوستانه‌ای داشت؛ بنابراین برای وی کار ساده‌ای بود که براک جوان را به پیکاسو، که انقلابی را بنیان نهاده بود، معرفی کند. احتمالاً اواخر نوامبر یا اوایل دسامبر سال ۱۹۰۷ بود که براک با همراهی آپولینر به کارگاه پیکاسو رفت. در آن زمان، پیکاسو به تازگی کار بر روی تابلوی دوشیزگان آوینیون را به پایان برده بود و تابلوی سه زن (Trois Femmes) را آغاز کرده بود. واکنش ژرژ براک نسبت به تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو غیرعادی بود. به گفتهٔ فرنانده اولیویه، همسر پیکاسو در آن زمان، براک بعد ار دیدن این تابلو با هیجان گفت: «ظاهراً شما با تابلوهایتان می‌خواهید در ما احساسی را برانگیزید که گویی مجبور به بلعیدن طناب یا نوشیدن نفت سفید شده‌ایم.» براک در خود فرورفته بود و در ابتدا این‌طور به نظر می‌رسید که قادر نیست با چیزی که دیده بود رابطه برقرار کند. ماه مه سال ۱۹۱۲ وی به براک این‌گونه نوشت: «اما من دلتنگ هستم. کجاست آن پیاده‌روی‌ها و احساساتمان؟ من نمی‌توانم در نوشته‌ها بحث هایمان را در مورد هنر پیش ببرم.» در اوایل سال ۱۹۱۳ وقتی براک در نامه‌ای به پیکاسو می‌نویسد: «خیلی بد است که تو نمی‌توانی تلفنی با شهر سره ارتباط داشته باشی - این جا چه بحث‌های شیرینی در مورد هنر انجام می‌دهیم»، پیکاسو متوجه می‌شود که گفتگوهای پرشوری را با دوست هنرمندش براک از دست داده است. طبیعت بیجان کردند و به همین دلیل نیز - در مقایسه با آبتنی کنندگان سزان- به سراغ یکی از موضوعات ابتدایی پل سزان رفتند. در اینجا باتید یه این نکته توجه داشت که ژرژ براک در گذشته عمدتاً با ترسیم مناظر سروکار داشت، در حالی که پیکاسو با هیئت انسانی رابطه احساسی برقرار می‌کرد. این دو هنرمند در دو مرحله تحولی، نقاشی را از پیوندهای قبلی اش به واقعیت بیرونی می‌رهانند و پیش نیازهای نظری و هنری یک هنر خودسامان را به وجود می‌آورند. ویرایش آلات موسیقی باشد (شکل ۴۳). هر دو چندین ساز موسیقی داشتند، ولی این تابلو چنین می‌نمایاند که براک آن را به کمک تخیل خویش، و نه از روی مجموعه‌ای از اشیاء که روی میز بدین منظور چیده شده باشند، کشیده است؛ بنابراین، این تابلو از روی دانش نقاش، و نه دیده‌های او، کشیده شده‌است، و این دانش، بدون شک آشنایی با نقاشی طبیعت بیجان قرن هجدهم فرانسه و بازتاب آن در نقوش برجستهٔ کنده کاری و قالب‌گیری تزیینی را شامل می‌شده‌است که وجه مشخصهٔ تزیینات داخلی باب روز روکوکو بودند. بطور کلی می‌توان گفت که پیکاسو و براک نقاشی‌های کوبیستی شان را بدون نگاه به مدل می‌کشیدند. باید گفت که چنین تعبیری شاید در مورد کارهای کوبیستی دوشان یا آثار برخی از فوتوریست‌ها صادق باشد، ولی در مورد براک و پیکاسو به هیچ روی مصداق ندارد. زیرا نه براک و نه پیکاسو، خود یا بیننده آثارشان را در حال قدم زدن در اطراف، یا در میان اشیایی که ارائه می‌نمودند مجسم نمی‌کردند. غرض آن‌ها این بود که تراش‌های مختلف یک فرم، همزمان، به صورت عناصری دیده شوند و موجودیت بیابند که در روی یک سطح هموار قرار گرفته‌اند؛ سطحی که نمی‌خواهند هیچ گونه توهمی از فضا ارائه نماید، مع‌هذا نوعی نمایش در فضا در آن هست. درست است که این دو هنرمند در حذف وحدت موضع ناظر، نقطه گریز، تابش نور، و خط افق از سزان پای فراتر می‌نهند، اما تجزیه فضا و اشیا نتیجهٔ بازنمایی هم‌زمان زوایا و دیدگاه‌های مختلف نیست و ناشی از ملاحظاتی است یکسر متفاوت. این عمل در واقع پیش شرط تعیین‌کنندهٔ «سنکوب» یا تغییر جای اصلی صفحهٔ تصویر است که از طریق آن براک و پیکاسو قلمرو جدیدی را در نقاشی مشخص می‌کنند که جَز بعدها در حوزهٔ موسیقی نشان داد. و «زن نشسته» ی پیکاسو، مرحله‌ای را نشان می‌دهد که در آن تکامل تکنیک تراش بندی— که آن‌ها به مدد آن می‌توانستند حجم را نشان بدهند و فضا را قابل لمس گردانند— باعث شد که دو هنرمند متوجه شوند می‌باید در مورد استفاده از رنگ ونور تصمیم بگیرند. در این سه تابلو هر دوی آن‌ها از رنگ‌های محدود ولی متنوع سبز، اُکر، و خاکستری استفاده کرده و قسمت‌های مختلف اشیاء را از زوایای مختلف نور داده‌اند. به عبارت دیگر به رنگ واقعی اشیاء اعتنایی ننموده و خاص تصویری خود را به فرم ونور تحمیل کرده‌اند. براک حتی با رفتار طعنه‌آمیزش با میخی که در بالای تابلو ترسیم شده و پالتی از آن آویزان است بر ناهماهنگی‌های حاصله و ابداعات سبک شناختی کوبیسم تأکید کرده‌است. چرا که این میخ را به صورتی کاملاً چشم فریب و طبیعت گرایانه کشیده و با سایه‌ای صحیح و به جا تکمیل اش نموده و بدینوسیله به تضاد میان روش ابداعی خود و روش چشم فریب و آشنای نمایش واقعیت اشاره کرده‌است. باری، تکنیک تراش بندی ترکیب پیچیده‌ای از سطوح ایجاد می‌کرد که در ترازهای مختلف با راستاهای گوناگونی قرار می‌گرفتند. اضافه بر این سطوح، براک شبکه‌ای از سطوح کوچک در هم رفته را نیز به کار می‌گرفت تا به اشیاء و فضای پیرامون آن‌ها یگانگی بدهد. اینجا بود که برای هر دو هنرمند مسئله تفکیک سطوح از یکدیگر جنبه‌ای اساسی پیدا کرد. انجام این کار با کنتراست‌های رنگ‌های قوی ممکن بود ساختمان ظریف فضایی را در هم بریزد؛ و اگر به نور متوسل می‌شدند با مسائل اصلاح رنگ و سائیدگی فرم مواجه می‌شدند. بنابرین براک وپیکاسو ضمن بذل توجه به نمایش اشیاء و تکمیل سیستم یادداشت برداری فضایی کوبیسم، از نقش نور کاستند و رنگ‌های مورد استفادهٔ خود را به رنگ‌های خنثای خاکستری و اکر محدود کردند. ویرایش ویرایش فرانتس مارک، فوتوریست‌های ایتالیا، ورتیسیست‌های انگلیس، و کوبیست - فوتوریست‌های روسیه همگی ویژگی‌های ظاهری کوبیسم را برمی‌گیرند، اما هم چنان به نگرشی آرمان گرایانه و مغایر با مسائل تصویری کوبیسم وفادارند. ویرایش از مشخصات کار او در این زمان آرامش، نرمی، ملایمت و هماهنگی است؛ گرچه فرم‌های او آزادانه تر از پیش اند و از نرمشی درخور توجه برخوردار هستند، و گرچه بیش از پیش با ظواهر طبیعی مطابقت دارند مع‌هذا از حیث تصور کوبیستی‌اند. خلاصه آن که، براک در این نقاشی‌های کوبیست متأخر می‌کوشید تا بیننده را در برابر تجربه‌ای ملموس از واقعیت، و نه یک تجربهٔ بصری یا ذهنی، قرار بدهد. این وظیفه‌ای بود که براک برای تکامل کوبیسم متأخر از حیث بیانی بر عهده گرفت، و طی ده سال بعدی در مجموعه‌ای از طبیعت بیجان‌های دلپذیر، متعادل و تغزلی آن را به مرحلهٔ اجرا درآورد. ویرایش ویرایش ویرایش این نظریه‌ها را جمع‌آوری کردو در نشریه خود،، پاریس، ۱۹۱۷ به چاپ رسانید. می‌انجامد بر حذر بود. ناشی از اتفاقی داستان گونه هستند که به واسطه سادگی واقعیت‌ها تأثیر خود را می‌گذارند. ویرایش ویرایش http://en.wikipedia.org/wiki/George_Braque . ترجمه توسط علی رامین. نشر نی. . ترجمه توسط رویین پاکباز. فرهنگ معاصر. . نشر دیگر. . . ترجمه توسط محسن کرامتی. انتشارات نگاه. . ترجمه توسط منصوره عبادی. انتشارات کتاب آبان. شابک  را بررسی کنید: length (کمک). موزه هنرهای معاصر تهران/www.tmoca.com ویرایش پابلو پیکاسو کوبیسم فوویسم ویرایش درگاه هنر ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ژرژ براک موجود است. «www.Moma.org». http://www.louvre.fr/%7B%7B». وجود دارد (کمک); ناموجود یا خالی (کمک) http://www.tmoca.com. ناموجود یا خالی (کمک) داده‌های کتابخانه‌ایWorldCat Identities VIAF: 9867924 LCCN: n80050494 ISNI: 0000 0001 2120 1627 GND: 118514504 SELIBR: 299995 SUDOC: 027284050 BNF: cb120557687 (داده‌ها) ULAN: 500025200 NLA: 35021402 NDL: 00434206 NKC: jn19990001034 BNE: XX1158006 CINII: DA00367570 RKD: 12125 SNAC: w6377984 فوویسمآنری ماتیس آندره دورن Charles Camoin کیس فان دنگن رائول دوفی اتون فریس هانری مانگوئن‏ آلبر مارکه ژان متزینگر ژان پوی‏ ژرژ روئو لوئیس والتات موریس دو ولامینک Luxe, Calme et Volupté لذت زندگی پنجرهٔ باز‏ Landscape at Collioure Les toits de Collioure Blue Nude (Souvenir de Biskra) خط سبز‏ Paysage coloré aux oiseaux aquatique زنی با کلاه‏ پل سزان پل گوگن ونسان ون گوگ گوستاو مورو ژرژ سورا پل سینیاک نودریافتگری نقطه‌چینی Salon d'Automne 1905 exhibit بروکه نوفوویسم Louis Vauxcelles (critic) کوبیسمپابلو پیکاسو ژان متزینگر آلبر گلز آلکساندر آرکه‌پنکو ماریا بلانچارد کنستانتین برانکوشی یوژف چاکی روبر دولونه مارسل دوشان پی‌یر دومون ریموند دوشام-ویلون هنری له فورکونیه روجر دلا فرزنر آلبر گلز خوان گری هنری هایدن اوگوست هربین فرانتیشک کوپکا هنری لورنس فرنان لژه ژاک لیپشیتس آندری لوت ژان مارچان لوئیس مارکوزیز ژان متزینگر فرانسیس پیکابیا ژرژ ریبمون-دسیین ژان ری روشو دیه‌گو ریورا جینو سورینی لئوپولد سورویج توبین هنری والنسی جورج والمی‌یر ژاگ ویون دوشیزگان آوینیون (پیکاسو) پرتره دانیل-هنری کانویلر (پیکاسو) طعم و مزه (متزینگر) زن با اسب (متزینگر) رقصنده در کافه (متزینگر) پرنده آبی (متزینگر) زن با گل‌ها (گلز) پرتره ژاک نایرول (گلز) مردی در بالکن (گلز) آب‌تنی کنندگان (گلز) کلیسای جامع (کوپکا) گروهی از زنان (چاکی) رقاص (چاکی) پل سزان پل گوگن گوستاو کوربه ژرژ سورا پل سینیاک نودریافتگری نقطه‌چینی تفکیک‌گری نمادگرایی پروتو-کوبیسم سکشن دو مجسمه‌سازی کوبیست بروکه ارفیسم هنر انتزاعی سینکرومیزم توبیسم فوتوریسم ناب‌گرایی لوئیس واکسلس لئونس روزنبرگ پل روزنبرگ دانیل روبینز پابلو پیکاسودوره آبی پیکاسو (۱۹۰۱–۱۹۰۴) Rose (۱۹۰۴–۱۹۰۶) African (۱۹۰۷–۱۹۰۹) کوبیسم (۱۹۱۰–۱۹۱۹) ۱۸۸۹–۱۹۰۰ ۱۹۰۱–۱۹۱۰ ۱۹۱۱–۱۹۲۰ ۱۹۲۱–۱۹۳۰ ۱۹۳۱–۱۹۴۰ ۱۹۴۱–۱۹۵۰ ۱۹۵۱–۱۹۶۰ ۱۹۶۱–۱۹۷۰ ۱۹۷۱–۱۹۷۳ Child with a Dove (۱۹۰۱) The Blue Room (۱۹۰۱) Femme aux Bras Croisés (۱۹۰۲) گیتار زن پیر (۱۹۰۳) La Vie (۱۹۰۳) Portrait of Angel Fernández de Soto (۱۹۰۳) پرتره سوزان بلوخ (۱۹۰۴) The Actor (۱۹۰۴) Family of Saltimbanques (۱۹۰۵) پسری با پیپ (۱۹۰۵) Les Noces de Pierrette (۱۹۰۵) Boy Leading a Horse (۱۹۰۵–۰۶) دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷) Le pigeon aux petits pois (۱۹۱۱) Bottle, Glass, Fork (۱۹۱۲) سه نوازنده (۱۹۲۱) خواندن نامه (ح. ۱۹۲۱) The Three Dancers (۱۹۲۵) Vollard Suite (۱۹۳۰–۳۷) La Lecture (۱۹۳۲) رؤیا (۱۹۳۲) Nude, Green Leaves and Bust (۱۹۳۲) Nude in a Black Armchair (۱۹۳۲) Jeune Fille Endormie (۱۹۳۵) گرنیکا (۱۹۳۷) The Dream and Lie of Franco (۱۹۳۷) زن با کلاه و یقه خز (۱۹۳۷) زن گریان (۱۹۳۷) Maya with Doll (۱۹۳۸) دورا مار و گربه (۱۹۴۱) Bull's Head (۱۹۴۲) The Charnel House (ح. ۱۹۴۴–۴۸) Tete de femme (Dora Maar) (دهه ۱۹۵۰) Baboon and Young (۱۹۵۱) Massacre in Korea (۱۹۵۱) Sylvette (۱۹۵۴) زنان الجزایر (۱۹۵۵) دن کیشوت (۱۹۵۵) Las Meninas (۱۹۵۷) Jacqueline (۱۹۶۱) Chicago Picasso (۱۹۶۷) تراژدی دختری در لباس خواب رویا گرنیکا نقاش و مدلش آلات موسیقی بر روی میز Fernande Olivier Eva Gouel Olga Khokhlova ماری-ترز والتر دورا مار فرانسواز ژیلو Geneviève Laporte Jacqueline Roque پالوما پیکاسو Claude Picasso José Ruiz y Blasco کارلوس کاساگماس مارک شاگال خولیو گونزالس ماکس ژاکوب آنری ماتیس Jaime Sabartés گرترود استاین Etta and Claribel Cone Douglas Cooper John Richardson Daniel Kahnweiler Paul Rosenberg Ambroise Vollard Patrick O'Brian Musée Picasso موزه پیکاسو Musée Picasso Museo Picasso Málaga Museo Casa Natal Van Renoir tot Picasso (۱۹۴۸) Visit to Picasso (۱۹۴۹) گرنیکا (۱۹۵۰) Picasso (۱۹۵۵) معمای پیکاسو (۱۹۵۶) The Adventures of Picasso (۱۹۷۸) Surviving Picasso (۱۹۹۶) Picasso: Magic, Sex & Death (۲۰۰۱) Desire Caught by the Tail ح. (۱۹۴۱) The Four Little Girls ح. (۱۹۴۷–۱۹۴۸) Picasso's poetry Fundación Picasso Blanquita Suárez Picasso and the Ballets Russes Theft of from the National Gallery of Victoria نوگراییناهار در چمنزار (۱۸۶۲–۶۳) المپیا (۱۸۶۳) بعدازظهر یکشنبه در جزیره گراند ژات (۱۸۸۶) کوه سنت-ویکتور (۱۸۸۷) شب پرستاره (۱۸۸۹) شاه اوبو (۱۸۹۶) شب دگرگون (۱۸۹۹) لذت زندگی (۱۹۰۵–۱۹۰۶) دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷) پرنده آتشین (۱۹۱۰) بعدازظهر یک فان (۱۹۱۲) برهنه از پله پایین می‌آید، شماره ۲ (۱۹۱۲) در جستجوی زمان ازدست‌رفته (۱۹۱۳–۱۹۲۷) مسخ (۱۹۱۵) چشمه (۱۹۱۷) مطب دکتر کالیگاری (۱۹۲۰) شش شخصیت در جستجوی یک نویسنده (۱۹۲۱) اولیس (۱۹۲۲) سرزمین هرز (۱۹۲۲) کوه جادو (۱۹۲۴) رزم‌ناو پوتمکین (۱۹۲۵) خورشید همچنان می‌دمد (۱۹۲۶) اپرای سه‌پولی (۱۹۲۸) سگ اندلسی (۱۹۲۹) ویلا ساوا (۱۹۳۱) گل آبی (۱۹۳۶) خانه آبشار (۱۹۳۶) در انتظار گودو (۱۹۵۳) ادبیات نوگراگیوم آپولینر جونا بارنز تادئوش بوروفسکی آندره بروتون میخائیل بولگاکف آنتون چخوف جوزف کنراد ادوارد مورگان فورستر ویلیام فاکنر گوستاو فلوبر فورد مادوکس فورد آندره ژید کنوت هامسون یاروسلاو هاشک ارنست همینگوی هرمان هسه جیمز جویس فرانتس کافکا آرتور کستلر دی. اچ. لارنس ویندهام لوئیس توماس مان کاترین منسفیلد فیلیپو تومازو مارینتی گی دو موپاسان روبرت موزیل کاترین آن پورتر مارسل پروست گرترود استاین ایتالو اسووو ویرجینیا وولف شعر نوگراآنا آخماتووا ریچارد آلدینگتون ویستن هیو آودن شارل بودلر لوکا کاراجیاله کنستانتین کاوافی بلز ساندرار هارت کرین هیلدا دولیتل روبر دسنوس تی. اس. الیوت پل الوار اودیسیاس الیتیس فرانک فلینت اشتفان گئورگه ماکس ژاکوب فدریکو گارسیا لورکا امی لوول رابرت لاول مینا لوی استفان مالارمه ماریان مور ویلفرد اوون اکتاویو پاز فرناندو پسوآ ازرا پاوند راینر ماریا ریلکه آرتور رمبو گیورگوس سفریس والاس استیونز دیلن تامس تریستان تزارا پل والری ویلیام کارلوس ویلیامز ویلیام باتلر ییتس هنر نوگرایوزف آلبرس ژان آرپ بالتوس جرج بلوز اومبرتو بوچونی پی‌یر بونار کنستانتین برانکوشی الکساندر کالدر مری کست پل سزان مارک شاگال جورجو د کیریکو کامیل کلودل جوزف کورنل یوژف چاکی سالوادور دالی ادگار دگا ویلم دکونینگ روبر دولونه چارلز دموث اتو دیکس تئو وان دوسبرگ مارسل دوشان جیمز انسور ماکس ارنست جیکوب اپستین پل گوگن آلبرتو جاکومتی ونسان ون گوگ خولیو گونزالس خوان گری گئورگه گروس رائول هاوسمان هانا هوش ادوارد هاپر فریدا کالو واسیلی کاندینسکی ارنست لودویگ کیرشنر پاول کله اسکار کوکوشکا فرنان لژه فرانتس مارک رنه ماگریت کازیمیر ماله‌ویچ ادوار مانه آنری ماتیس کالین مک‌کاهون ژان متزینگر خوان میرو آمادئو مودیلیانی پیت موندریان کلود مونه هنری مور ادوارد مونک امیل نولده جورجیا اوکیف مریت اپنهایم فرانسیس پیکابیا پابلو پیکاسو کامی پیسارو من ری اودیلون ردون پیر آگوست رنوآر اگوست رودن آنری روسو اگون شیله ژرژ سورا آلفرد سیسلی ادوارد جین استایکن آلفرد اشتایگلیتس آنری دو تولوز-لوترک ادوار وویار گرنت وود موسیقی نوگراجرج انتایل میلتون بابیت ژان باراک آلبان برگ لوچیانو بریو نادیا بولانژه پی‌یر بولز جان کیج الیوت کارتر آرون کوپلند هنری کاول آنری دوتیو مورتون فلدمن یوزف ماتیاس هوور پل هیندمیت آرتور هونگر چارلز آیوز لئوش یاناچک گئورگ لیگتی ویتولد لوتسواوسکی الیویه مسیان لوئیجی نونو هری پرچ کریستف پندرسکی سرگئی پروکفیف لوئیجی روسولو اریک ساتی پی‌یر شفر آرنولد شونبرگ دمیتری شوستاکوویچ ریشارد اشتراوس ایگور استراوینسکی ادگار وارز آنتون وبرن کورت وایل یانیس زناکیس ادوارد آلبی مکسول اندرسون ژان آنوئی آنتونن آرتو ساموئل بکت برتولت برشت آنتون چخوف فریدریش دورنمات ژان ژنه ماکسیم گورکی والتر هاسنکلور هنریک ایبسن ویلیام اینگ اوژن یونسکو آلفرد ژاری گئورگ کایزر موریس مترلینک ولادیمیر مایاکوفسکی آرتور میلر شان اوکیسی یوجین اونیل جان آزبرن لوئیجی پیراندلو اروین پیسکاتور جرج برنارد شاو اگوست استریندبرگ جان میلینگنون سینگ ارنست تولر فرانک ودکیند تورنتون وایلدر استانیسلاو ایگناسی ویتکویچ اینگمار برگمان آنتون جولیو براگالیا لوئیس بونوئل مارسل کارنه چارلی چاپلین رنه کلر ژان کوکتو مایا درن الکساندر داوژنکو کارل تئودور درایر ویکینگ اگلینگ سرگئی آیزنشتاین ژان اپستاین رابرت فلاهرتی آبل گانس ایسیدوره ایسو باستر کیتون لو کولشف فریتس لانگ مارسل لربیه ژرژ ملی‌یس فریدریش ویلهلم مورنائو گئورگ ویلهلم پابست وسولد پودوفکین ژان رنوآر والتر راتمن ویکتور شوستروم جوزف فون اشترنبرگ ژیگا ورتوف ژان ویگو روبرت وینه رقص نوگراجرج بالانچین مرس کانینگهام کلوتیلد فان‌درپ سرگئی دیاگیلف ایزادورا دانکن مایکل فوکین لویی فولر مارتا گراهام هانیا هولم دوریس هامفری لئونید ماسین واسلاف نیژینسکی الوین نیکلاس الکساندر ساخاروف تد شاون آنا سوکولف راس سنت دنیس هلن تامیریس چارلز ویدمن ماری ویگمن معماری نوگراآلوار آلتو مارسل برور گوردون بانشفت آنتونی گادی والتر گروپیوس هکتور گیمار ریموند هود ویکتور آورتا فریدنریخ هاندرتواسر فیلیپ جانسون لوئی کان لوکوربوزیه آدلف لوس کنستانتین ملنیکوف اریک مندلسون پیر لوئیجی نروی ریچارد نویترا اسکار نیمایر هانس پلتسیگ آنتونین ریموند گریت ریتفلد ایرو سارینن رودولف اشتاینر ادوراد دورل استون لوئیس سالیوان ولادیمیر تاتلین پاول تروست یورن اوتزان لودویگ میس فن در روهه فرانک لوید رایت نوگرایی در آمریکا Armory Show آرت دکو هنر نو مکتب اشکن پیشرو (هنر) باله روس باوهاوس ساخت‌گرایی (هنر) حجم‌گرایی دادائیسم هنر فاسد د استایل سوارکار آبی بروکه هیجان‌نمایی موسیقی اکسپرسیونیستی فوویسم بُعد چهارم در هنر بُعد چهارم در ادبیات آینده‌گری تصویرگرایی دریافتگری سبک بین‌المللی (معماری) Late modernism Late modernity حروف گرایی فهرست جنبش‌های هنری فهرست هنرمندان آوانگارد فهرست شاعران نوگرا انتزاع تغزلی ساده‌گرایی هنر نوگرا دوران مدرن نودادا Neo-primitivism عینیت نو ارفیسم پسادریافتگری پساساده‌گرایی پسانوگرایی Reactionary modernism Metamodernism بازنوگرایی رمانتیسم Second Viennese School Structural film فراواقع‌گرایی نمادگرایی Synchromism Tonalism پست‌امپرسیونیسم قرن نوزدهمنودریافتگری تفکیک‌گری نقطه‌چینی مجزاگری نبی‌ها ترکیب‌گری نمادگرایی هنر نو کیونو آمی‌یت شارل آنگران امیل برنار ادوارد مونک پی‌یر بونار موریس بورژو پل سزان هنری ادموند کراس موریس دنی جورج دفرنوی پل گوگن هیپولایت پتیجان پل رانسون اودیلون ردون آنری روسو رنه شوتزنبرگر پل سروزیه ژرژ سورا پل سینیاک آنری دو تولوز-لوترک چارلز لاوال جورج لمن مکسیمیلیان لوس پل رانسون ونسان ون گوگ تئو وان ریسلبرگه فلیکس والوتون ادوار وویار قرن بیستمفوویسم بروکه سوارکار آبی اکسپرسیونیسم کوبیسم چارلز کاموین آندره دورن رائول دوفی آنری ماتیس آلبر گلز ارنست لودویگ کیرشنر کارل اشمیت-روتلوف واسیلی کاندینسکی سونیا لاویتسکا فرانتس مارک ژان متزینگر هنری اوتمان فرانسیس پیکابیا پابلو پیکاسو روبرت آنتوان پینچون هنریتا تیرمان جین مرچاند اتون فریس هنرمندان مستقل Les XX نمایشگاه وولپینی لو باخکو دو بودویل لا لیبر ایسه‌تیک آمبروز وولارد سالن پاییز سالن مستقل‌ها سالون د سان سالون د تویلری فلیکس فنیو ژرژ-آلبر اوریه امپرسیونیسم نوگرایی هنر نوگرا تجزیه‌طلبی https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=ژرژ_براک&oldid=25520084» رده‌ها: الگو:جنبش و گونه‌های هنریژرژ براکاهالی ارژانتویاهالی مون‌مارترتکه‌چسبانیخاک‌سپاری‌ها در ورنگویل سور مرسیدرگذشتگان ۱۹۶۳ (میلادی)زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)فوویسمکوبیسممجسمه‌سازان اهل فرانسهمجسمه‌سازان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسهمجسمه‌سازان مرد اهل فرانسهنقاشان اهل فرانسهنقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسهنقاشان مرد فرانسوینقاشان طبیعت بی‌جاننقاشان طبیعت بی‌جان اهل فرانسهنظامیان جنگ جهانی اول اهل فرانسههنرمندان کوبیستهمه صفحه‌های نیازمند تمیزکاریمقاله‌های نیازمند ویرایش سبک ویکی‌پدیاهمه مقاله‌های نیازمند ویرایش سبکمقاله‌های نیازمند به ویکی‌سازیArticles with hCardsمقاله‌های دارای واژگان به زبان فرانسویخطاهای یادکرد: شابکانبار رده با پیوند محلی مشابه در ویکی‌دادهخطاهای یادکرد: پیوندهای بیرونییادکردهای وب بدون نشانی اینترنتیصفحه‌های دارای یادکرد بدون عنوان یادکردصفحه‌های دارای ارجاعی که پیوند اینترنتی‌شان برهنه استداده‌های کتابخانه‌ای با ۱۵ عنصرمقاله‌های دارای مستنداتمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های VIAFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های LCCNمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ISNIمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های GNDمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SELIBRمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BNFمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ULANمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NLAمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های RKDartistsمقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SNAC-IDمقاله‌های دارای پیوند با میان‌ویکیویکی‌سازی رباتیک بحثمشارکت‌هاایجاد حساب کاربریورود مقالهبحث خواندنویرایشنمایش تاریخچه صفحهٔ اصلیرویدادهای کنونیمقالهٔ تصادفیکمک مالی تغییرات اخیرویکی‌نویس شوید!راهنماتماس با ویکی‌پدیا ایجاد کتابدریافت به‌صورت PDFنسخهٔ قابل چاپ ویکی‌انبار پیوندها به این صفحهتغییرات مرتبطبارگذاری پروندهصفحه‌های ویژهپیوند پایداراطلاعات صفحهآیتم ویکی‌دادهیادکرد پیوند این مقاله AlemannischالعربيةAzərbaycancaБеларускаяБългарскиBosanskiCatalàČeštinaCymraegDanskDeutschΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiEuskaraSuomiFrançaisGaeilgeGalegoעבריתHrvatskiMagyarՀայերենBahasa IndonesiaIdoItaliano日本語한국어LatinaLëtzebuergeschLietuviųLatviešuМакедонскиNederlandsNorsk nynorskNorskOccitanPolskiPiemontèisپنجابیPortuguêsRomânăРусскийSicilianuScotsSrpskohrvatski / српскохрватскиSimple EnglishSlovenščinaСрпски / srpskiSvenskaதமிழ்ТоҷикӣไทยTagalogTürkçeУкраїнськаTiếng Việt中文Bân-lâm-gú ویرایش پیوندها مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید. ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکی‌مدیا است. سیاست محرمانگی دربارهٔ ویکی‌پدیا تکذیب‌نامه‌ها توسعه‌دهندگان اظهارنامهٔ کوکی نمای تلفن همراه

دو ساعت تاخیر در روزهای کاری بعد از شب های قدر
Posted on Thursday January 01, 1970

مشرق نیوز-2 دقيقه پيش

ناوگروه شصت‌و‌یکم نیروی دریایی ارتش در بندر عباس پهلو گرفت
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری میزان-3 دقيقه پيش

کاهش ساعت کاری ادارات دولتی در روزهای پس از شب‌های قدر
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری تسنیم-3 دقيقه پيش

سرمقاله روزنامه های امروز/ از رفع مشکل کاغذ تا تهدید عدالت
Posted on Thursday January 01, 1970

افکار نیوز-5 دقيقه پيش

سامانه دفاع موشکی اس - ۴۰۰ و سامانه MIM-104 Patriot
Posted on Thursday January 01, 1970

اسپوتنیک ایران-8 دقيقه پيش

حکم سرمربیگری ابراهیم صادقی برای هدایت سایپا صادر شد
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری مهر-2 دقيقه پيش

آخرین اخبار در خصوص مصدومیت بیرانوند؛ همه در انتظار MRI
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری دانشجو-2 دقيقه پيش

بازگشت دوباره کریم انصاری فرد
Posted on Thursday January 01, 1970

افکار نیوز-3 دقيقه پيش

منچستریونایتد به دنبال ستاره یووه
Posted on Thursday January 01, 1970

مشرق نیوز-5 دقيقه پيش

جمشیدی: هیچ اختلافی در هیات مدیره باشگاه ذوب‌آهن وجود ندارد/ هدف‌مان فینال آسیاست
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری تسنیم-5 دقيقه پيش

مجیدی: از بازگشت به العین خوشحالم
Posted on Thursday January 01, 1970

افکار نیوز-7 دقيقه پيش

خبر مهم رییس سازمان لیگ درباره فینال حذفی
Posted on Thursday January 01, 1970

پارس فوتبال-9 دقيقه پيش

فوتبال جهان| تماس منچستریونایتد با مدیر برنامه‌های دیبالا
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری تسنیم-12 دقيقه پيش

حکم سرمربیگری صادقی در سایپا صادر شد +عکس
Posted on Thursday January 01, 1970

خبرگزاری دانشجو-12 دقيقه پيش

حکم جانشین دایی صادر شد +عکس
Posted on Thursday January 01, 1970

مشرق نیوز-13 دقيقه پيش

تصویر ثابت

پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین